Telefonla sipariş almanın gizli maliyeti

Cuma akşamı, saat sekiz. Tezgâh dolu, telefon çalıyor. Ustanın elleri hamurda; çırak telefona bakıyor, siparişi eline geçen bir kâğıda yazıyor. Yazı okunmuyor, saat karışıyor, adres eksik. O sipariş ertesi gün bir tartışmaya dönüşüyor.

Bu sahneyi Gaziantep'te onlarca kez gördük. Telefonla sipariş almak bedava görünür, çünkü faturası yoktur. Ama maliyeti vardır; sadece başka kalemlere yazılır.

Görünmeyen kalemler

• Bölünen iş: her çağrı, üretimin ortasında bir duraklama demek
• Yanlış anlaşılan not: yanlış çıkan ürün hem malzeme hem itibar kaybı
• Meşgul çalan telefon: cevaplanamayan çağrı, kaybedilmiş sipariştir
• Kaporası alınmamış sipariş: gelmeyen müşterinin yükü sizde kalır
• Mesai dışı: kepenk kapandıktan sonra gelen talebi kimse karşılamıyor

Son madde en pahalısı. İnsanlar siparişini akşam evde, telefonuna bakarken vermek istiyor. O saatte dükkânınız kapalı olabilir ama talep açık. Sipariş alan bir sisteminiz yoksa o talep başka bir yere gidiyor.

Sipariş formu, telefonun yerini almaz — yükünü alır

Amaç insanları telefondan uzaklaştırmak değil. Amaç, telefonda anlatılması zor olan işi ekrana taşımak: pastanın üstüne yazılacak yazı, teslim saati, adres, ödeme. Bunlar yazıyla alındığında yanlış anlaşılma payı kalmaz.

Kapora kısmı da öyle. Özel siparişte ön ödeme almak müşteriye güvensizlik değil, işin ciddiyetidir. Ödeme akışını kurduğumuz işletmelerde gelmeyen sipariş yükü işletmenin sırtında kalmıyor.

Kapasiteyi de sistem korur

Alabileceğiniz sipariş sayısı sınırsız değil. Sistem, gün içindeki kapasiteniz dolduğunda o günü kapatabilir; yetişemeyeceğiniz siparişi hiç almaz. Telefonda "yetiştiririz herhâlde" diyerek alınan sipariş, çoğu zaman en pahalıya patlayan sipariştir.

Kurduğumuz sipariş kanalında komisyon yoktur: müşteri menüden seçer, öder, sipariş mutfağa düşer. Arada pay alan kimse olmaz. İşletmeniz için nasıl kurulacağını konuşmak isterseniz bir aramalık iş.